تقدیم به 3 عشق... زهرا س مهدی عج رقیه س

بر روي برگ شقايق بنويسيد

گل تاب فشار در و ديوار ندارد 

نوشته شده توسط گم نام در چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391 ساعت 0:28 موضوع | لینک ثابت

^{مهدی جان روا بود که گریبان ز حجر تو پاره کنم}

^{دلم هوای تو کرده بگو چه چاره کنم  . . .}

نوشته شده توسط گم نام در شنبه بیستم اسفند 1390 ساعت 20:3 موضوع | لینک ثابت

_{بهانه های دنیا تو را از یادم نخواهند برد}

_{من تو را در قلبم دارم نه در دنیا}

نوشته شده توسط گم نام در دوشنبه یکم اسفند 1390 ساعت 18:58 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط گم نام در جمعه سی ام دی 1390 ساعت 17:38 موضوع | لینک ثابت

من کنارت هستم...

چرا امروز حیرانی!

به چه می اندیشی تو؟

تو یک ذره دلت تنها نیست،

پس چرا غمگینی؟

حس سردت با من آمیخته است،

تو به فردا بیندیش نه امروز و گذشته،

من کنارت هستم،

تو همان روشن ماهی که در شام من است،

من همان تکه ی نانم که در کام تو است،

پس کنارت هستم،

پس کنارم هستی،

پس بیا با من باش،

من کنارت هستم...

نوشته شده توسط گم نام در جمعه سی ام دی 1390 ساعت 16:53 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط گم نام در جمعه سی ام دی 1390 ساعت 15:37 موضوع | لینک ثابت

چقدر سخت است.

 چقدر دشوار است.

 هر شب بی آنکه تو در کنارم باشی با یادت بنشینم و ترا زمزمه کنم و برایت بنویسم.

 ای کاش بودی تا ببینی.   

چقدر در التهابم.

 نیستی در کنارم تا حرفهای دلم را رو در رو برایت بازگو کنم و من بایست هر شب، خسته از گذشت روز، خمیده از خستگی ها، بی تاب از خمودگی ها و رنجور از بی تابی ها و رنجیده از غریبه ها بنشینم و برایت سخنان شیرین بنویسم....

^{دوستت دارم آقا جان....}

^{الهم عجل لولیک الفرج....}

نوشته شده توسط گم نام در یکشنبه چهارم دی 1390 ساعت 22:7 موضوع | لینک ثابت

غنچه اي نشکفته و پژمرده ام   رنج بی حد دیده وافسرده ام

روي دوشم بار محنت برده ام       از حراميها كتكها خورده ام

          سرو بودم قامتم خم گشته است       قدرت بينائيم كم گشته است

كس نديده همچو من پروانه اي    كس نديده شاه در ويرانه اي

شمع ناديده چو من پروانه اي        طائر محروم زآب و دانه اي

         رزقم از روز ازل غم گشته است        قدرت بينائيم كم گشته است

نا چشيدم شهدي از دنيا به كام      بال نگشوده فتادم من به دام

   واي از روز ورود ما به شام           سنگ مي آمد فرود ازروي بام

     پيش چشمم تيره عالم گشته است     قدرت بينائيم كم گشته است

يك طرف زنها  ميان  قافله            آمدند  با  كفش  هاي آبله

ناگهان برخاست بانگ هلهله      يك قدم تا مرگ دارم فاصله

          روي نيزه راس بابم گشته است     قدرت بينائيم كم گشته است

نوشته شده توسط گم نام در جمعه چهارم آذر 1390 ساعت 14:5 موضوع | لینک ثابت

 ^{قلب من اما همیشه یاد توست}

  ^{بهترینی هر کجا هستی بدان}

 ^{هر کجا باشم دلم در یاد توست}

نوشته شده توسط گم نام در جمعه سیزدهم آبان 1390 ساعت 0:56 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط گم نام در سه شنبه دهم آبان 1390 ساعت 1:49 موضوع | لینک ثابت